Schouderkop-breuk

De schouderkop is het bolvormige bovenste deel van de bovenarm dat deel uitmaakt van het schoudergewricht. Het articuleert met de ondiepe schouderkom en is omgeven door belangrijke structuren zoals de schouderpezen, bloedvaten en zenuwen. Een breuk in dit gebied – ook wel een proximale humerusfractuur genoemd – is een veelvoorkomend letsel, vooral bij ouderen met osteoporose, maar kan ook bij jongeren voorkomen. De ernst hangt af van hoeveel fragmenten er zijn en of ze zijn verplaatst.

De meest voorkomende oorzaak is een val op de schouder of de uitgestrekte arm. Bij jongere mensen is vaak een groter trauma nodig. Klachten bestaan uit heftige pijn in de schouder, onvermogen om de arm te bewegen, zwelling en soms een bloeduitstorting in de bovenarm of borst. Bij complexe of verplaatste fracturen kunnen ook zenuwen of bloedvaten aangedaan zijn, wat kan leiden tot tintelingen of krachtsverlies.

De diagnose wordt gesteld via lichamelijk onderzoek en röntgenfoto’s, eventueel aangevuld met een CT-scan om het fractuurverloop in detail te beoordelen. Bij eenvoudige, niet-verplaatste fracturen is de behandeling niet-operatief met een draagdoek, gevolgd door kinesitherapie. Verplaatste of meervoudige fracturen kunnen operatief worden behandeld met schroeven, platen of in sommige gevallen een schouderprothese. De revalidatie is vaak langdurig en gericht op het herwinnen van mobiliteit, kracht en functie.