Frozen shoulder

Een frozen shoulder, ook wel adhesieve capsulitis genoemd, is een aandoening waarbij het gewrichtskapsel van de schouder geleidelijk stijf en verdikt raakt. Dit leidt tot een sterke beperking van de beweeglijkheid en vaak aanzienlijke pijn. Het proces verloopt in drie fasen: de bevriezende fase (pijn en toenemende stijfheid), de bevroren fase (aanhoudende stijfheid, minder pijn), en de ontdooiende fase (geleidelijk herstel van de mobiliteit). Het hele traject kan 1 tot 3 jaar duren.

De exacte oorzaak is vaak onbekend, maar een frozen shoulder komt vaker voor bij mensen tussen 40 en 60 jaar, en bij mensen met diabetes, schildklieraandoeningen of na een trauma of operatie aan de schouder. Klachten beginnen meestal met een zeurende pijn diep in de schouder, vooral ’s nachts. Na verloop van tijd neemt de bewegingsvrijheid sterk af, met name bij het heffen van de arm of het draaien naar buiten. De schouder voelt “vast” of “vergrendeld” aan, wat dagelijkse handelingen zoals aankleden of reiken bemoeilijkt.

De diagnose wordt meestal gesteld op basis van het klinische beeld en bewegingsonderzoek. Beeldvorming zoals een röntgenfoto of MRI wordt gebruikt om andere oorzaken uit te sluiten. Behandeling richt zich op het verminderen van pijn en het verbeteren van de beweeglijkheid. Dit kan bestaan uit pijnstilling, kinesitherapie, corticosteroïdinjecties. Chirurgie is zelden nodig.

Geduld is belangrijk: de aandoening herstelt meestal spontaan, maar dit kan lang duren.